సాయి బాబాను అందరికంటే ముందుగా గుర్తించి, ఆయనలోని దైవత్వాన్ని లోకానికి చాటిన ప్రథమ భక్తుడు మహల్సాపతి. బాబాతో అత్యంత సన్నిహితంగా, దాదాపుగా ఒక నీడలా గడిపిన మహానుభావుడు.
బాబా రెండవసారి చాంద్ పాటిల్ పెళ్లి బృందంతో కలిసి షిర్డీకి వచ్చినప్పుడు, ఖండోబా (శివుని అవతారం) ఆలయం వద్ద ఆ ఆలయ పూజారి అయిన మహల్సాపతి, ఆ ఫకీరు ముఖంలోని దివ్యత్వాన్ని చూసి పరవశించిపోయి... "ఆవో సాయి" (రండి సాయి) అని ఆదరంగా ఆహ్వానించారు. 'సాయి' అంటే పవిత్రమైనవాడు లేదా సన్యాసి అని అర్థం. మహల్సాపతి నోట వచ్చిన ఆ మాటే స్థిరపడిపోయి, ఆయన "సాయిబాబా"గా జగత్ప్రసిద్ధులయ్యారు.
ద్వారకామాయి మసీదులో బాబాతో కలిసి పడుకునే అర్హత, చనువు కేవలం ముగ్గురికే ఉండేవి. వారిలో మహల్సాపతి ఒకరు (మిగిలిన ఇద్దరు తాత్యా కోతే పాటిల్, శ్యామా).
బాబా పడుకునేటప్పుడు మహల్సాపతి ఆయన పక్కనే కూర్చుని సేవలు చేసేవారు. ఒకే పరుపుపై బాబా ఒకవైపు, మహల్సాపతి ఒకవైపు తలలు పెట్టుకుని పడుకునేవారట. బాబా రాత్రంతా చేసే ఆధ్యాత్మిక సాధనలను, ధ్యాన స్థితిని మహల్సాపతి కళ్లారా చూసేవారు.
సాయి చరిత్రలోనే అత్యంత అద్భుతమైన ఘట్టం మహల్సాపతితోనే ముడిపడి ఉంది. 1886వ సంవత్సరంలో ఒకరోజు బాబా తీవ్రమైన అనారోగ్యానికి గురై, మహల్సాపతితో... "నేను అల్లాను కలవడానికి వెళ్తున్నాను. 3 రోజుల పాటు (72 గంటలు) నా శరీరాన్ని జాగ్రత్తగా కాపాడు. ఒకవేళ నేను తిరిగి రాకపోతే, ఆ తర్వాతే నా శరీరాన్ని ఖననం చేయి" అని చెప్పి ప్రాణాలు విడిచారు (యోగా సమాధిలోకి వెళ్లారు).
అప్పట్లో బ్రిటిష్ అధికారులు, గ్రామస్థులు బాబా చనిపోయారని భావించి, శవసంస్కారాలు చేయాలని ఒత్తిడి తెచ్చారు. కానీ మహల్సాపతి ఒంటరిగా పోరాడి, బాబా శరీరాన్ని తన ఒళ్లో పెట్టుకుని 72 గంటల పాటు కంటిమీద కునుకు లేకుండా కాపలా కాశారు. ఆయన నమ్మకం నిజమై, సరిగ్గా 3 రోజుల తర్వాత బాబా శరీరంలో కదలిక వచ్చి మళ్లీ ఊపిరి పీల్చారు. ఆ రోజు మహల్సాపతి గనుక ధైర్యం చేయకపోతే లోకానికి సాయిబాబా దక్కేవారు కారు.
మహల్సాపతి ఖండోబా గుడి పూజారిగా వస్తున్న కొద్దిపాటి ఆదాయంతోనే బతికారు. ఆయనకు విపరీతమైన పేదరికం ఉండేది. బాబాకు రోజుకు వందల రూపాయల దక్షిణ రూపంలో డబ్బులు వచ్చేవి. బాబా ఆ ధనాన్ని అందరికీ పంచేవారు కానీ మహల్సాపతికి ఒక్క రూపాయి కూడా ఇచ్చేవారు కాదు. మహల్సాపతి కూడా ఎన్నడూ బాబాను డబ్బు అడగలేదు.
ఒకసారి ఒక ధనవంతుడైన భక్తుడు మహల్సాపతి పేదరికాన్ని చూసి పెద్ద మొత్తంలో డబ్బు ఇవ్వబోతే, బాబా లీల వల్ల మహల్సాపతి దానిని నిరాకరించారు. "నాకు ఖండోబా సేవ, సాయి పాదాల సేవ చాలు, డబ్బు వద్దు" అన్నారాయన. బాబా ఆయనకు లౌకిక సంపదను ఇవ్వకపోయినా, అంతకంటే గొప్పదైన ఆధ్యాత్మిక సంపదను, ముక్తిని ప్రసాదించారు.
1918లో బాబా మహాసమాధి చెందిన తర్వాత మహల్సాపతి తీవ్ర విచారంలో మునిగిపోయారు. ఆ తర్వాత ఆయన ఎక్కువ కాలం జీవించలేదు. 1922 వ సంవత్సరంలో ఒక ఏకాదశి రోజున, తన ఇంట్లో కూర్చుని సాయి నామాన్ని స్మరిస్తూ, బాబా పటాన్ని చూస్తూ ఆయన ప్రశాంతంగా కన్నుమూశారు.
షిర్డీ సాయిబాబా అనే దివ్య జ్యోతిని లోకానికి పరిచయం చేసిన మొదటి దీపం మహల్సాపతి. నిష్కామ భక్తికి, గురు ఆజ్ఞాపాలనకు ఆయనొక నిలువెత్తు నిదర్శనం.*
No comments:
Post a Comment