షిర్డీ సాయిబాబా భక్తులలో నానావలి అత్యంత విలక్షణమైన, విచిత్రమైన భక్తుడు. ఆయనది ఒక రకమైన భక్తి పూర్వకమైన పిచ్చి. ఎవరైనా ఆయనను పిచ్చివాడు అని పిలవవచ్చు. కానీ బాబా దృష్టిలో ఆయన ఒక అమాయకపు బిడ్డ.
నానావలి ఒక బలశాలి, మంచి పహిల్వాన్. ఆయన శారీరకంగా చాలా దృఢంగా ఉండేవారు. బాబా మసీదు (ద్వారకామాయి)కి వచ్చే భక్తులు చాలా మంది ఆయనను చూసి భయపడేవారు. ఆయన ప్రవర్తన కూడా చాలా వింతగా ఉండేది. ఒక్కోసారి కేకలు వేయడం, ఒక్కోసారి నవ్వడం వంటివి చేసేవారు. కానీ, బాబా సమక్షంలో ఆయన ప్రవర్తన పూర్తిగా మారిపోయేది.
సాధారణంగా భక్తులు బాబాకు నమస్కరించి, దండం పెట్టి దూరంగా కూర్చుంటారు. కానీ నానావలి బాబాను తన స్నేహితుడిగా, సమానుడిగా భావించేవారు. బాబా దగ్గరకు వెళ్లి, "బాబా! రండి, నాతో కుస్తీ ఆడండి" అని పిలిచేవాడు. అప్పుడు బాబా కూడా నవ్వుతూ, తన చేతులతో నానావలిని పట్టుకుని కుస్తీ ఆడేవారు. బాబా ఆయనను ఓడించడం, మళ్లీ గెలిపించడం వంటి లీలలు చేసేవారు. నానావలికి బాబాతో అంత చనువు ఉండేది.
నానావలి ప్రేమ చాలా స్వచ్ఛమైనది. ఒక్కోసారి ఆయన బాబాకు ఇష్టమైన ఆహారాన్ని తనే తెచ్చి పెట్టేవారు. బాబా మరేదైనా తింటే ఆయనకు కోపం వచ్చేది. ఒకసారి బాబా తనతో కాకుండా, మరొక భక్తుడితో ఎక్కువగా మాట్లాడితే, నానావలికి ఏడుపు వచ్చేది. చిన్న పిల్లాడిలా అలక వహించేవారు. ఈ పిచ్చి వెనుక ఉన్నది బాబాపై ఉన్న అపారమైన ప్రేమ తప్ప మరొకటి కాదు.
ఒకసారి నానావలి బాబాపై ఉన్న అత్యంత భక్తితో తన నిరసనను, అంకితభావాన్ని తెలియజేయడానికి మసీదు పైకప్పుపైకి ఎక్కి, కిందకు దూకడానికి సిద్ధపడ్డారు. అది చూసి భక్తులందరూ భయపడిపోయారు. అప్పుడు బాబా, "నానావలి! అలా చేయకు, కిందకు దిగు" అని పిలిచారు. బాబా మాట వినగానే, ఎంతటి ఆవేశంలో ఉన్నా వెంటనే శాంతించి, చిన్న పిల్లాడిలా కిందకు దిగి వచ్చారు. బాబా మాట ఆయనకు వేదం.
ఒకరోజు మసీదులో బాబా తన గద్దెపై కూర్చుని ఉన్నారు. చుట్టూ భక్తులు ఎంతో భక్తితో కొలువుదీరి ఉన్నారు. ఆ సమయంలో నానావలి ఆవేశంగా మసీదులోకి వచ్చారు. నేరుగా బాబా దగ్గరకు వెళ్లి, ఎవరూ ఊహించని విధంగా... "సాయి! కాసేపు ఆ గద్దె దిగు, అక్కడ నేను కూర్చోవాలి!" అని గట్టిగా అడిగారు. నానావలి ప్రవర్తన చూసి అక్కడ ఉన్న భక్తులందరికీ ఒళ్లు మండిపోయింది. బాబాను అంత మాట అంటాడా అని కోపంతో ఊగిపోయారు. కొందరు నానావలిని పక్కకు లాగేయడానికి కూడా సిద్ధపడ్డారు. కానీ, కరుణామయుడైన బాబా ముఖంలో ఎలాంటి కోపం లేదు. ఆయన నవ్వుతూ ఎంతో ప్రశాంతంగా... "సరే భాయ్, అలాగే!" అంటూ వెంటనే ఆ గద్దె పైనుంచి కిందకు దిగి పక్కకు నిలబడ్డారు. బాబా దిగిపోగానే నానావలి ఎంతో గర్వంగా వెళ్లి ఆ గద్దెపై కూర్చున్నారు. అలా కొన్ని క్షణాలు గడిచాయి. చుట్టూ ఉన్నవాళ్లంతా ఏం జరుగుతుందోనని ఊపిరి బిగబట్టి చూస్తున్నారు. కానీ, కొద్ది క్షణాల్లోనే నానావలి ముఖంలో మార్పు వచ్చింది. గద్దెపై నుంచి చటుక్కున కిందకు దిగిపోయి, బాబా పాదాలపై పడి బోరున ఏడవడం ప్రారంభించారు. బాబా పాదాలను తన కన్నీళ్లతో కడిగేస్తూ ఇలా అన్నారు. "బాబా! ఈ గద్దెపై కూర్చునే అర్హత, యోగ్యత కేవలం నీకు మాత్రమే ఉన్నాయి. నువ్వే మా నిజమైన మహారాజువు. నేను నీ పాదాల చెంత పడి ఉండే ఒక చిన్న ధూళి కణాన్ని మాత్రమే. నీకు అసూయ, అహంకారం లేవని లోకానికి చూపించడానికే నేను ఇలా చేశాను‘ అన్నాడు. ఆ తర్వాత నానావలి ఎంతో భక్తితో బాబా చేతిని పట్టుకుని మళ్లీ ఆ గద్దెపై కూర్చోబెట్టి, నమస్కరించారు. బాబా కూడా ప్రేమగా నానావలి తలపై చేయి పెట్టి ఆశీర్వదించారు.
నానావలి బాబాకు ఎంత భక్తుడంటే బాబా మహాసమాధి చెందిన తర్వాత నానావలి ఎక్కువ కాలం జీవించలేదు. బాబా లేని లోకంలో ఉండలేక, కొద్ది రోజుల్లోనే అతడూ మరణించాడు. *
No comments:
Post a Comment