పొలాల అమావాస్య తెలుగు ప్రాంతాలలో రైతులు, మహిళలు ఎంతో భక్తిశ్రద్ధలతో జరుపుకునే సాంప్రదాయ పండుగ. శ్రావణ మాసంలో వచ్చే చివరి రోజు, అంటే శ్రావణ బహుళ అమావాస్యను "పొలాల అమావాస్య" లేదా "పోలాలమ్మ అమవాస్య" అని పిలుస్తారు.
పండించిన పంటలకు, వ్యవసాయానికి సహాయపడే ఎద్దులు ఆరోగ్యంగా ఉండాలని రైతులు ఈ రోజు పశువులను శుభ్రం చేసి, కొమ్ములకు రంగులు పూసి పూజిస్తారు.
తల్లి తన పిల్లలు (సంతానం) ఆయురారోగ్యాలతో, దీర్ఘాయువుతో ఉండాలని కోరుకుంటూ పొలాలమ్మ (గ్రామదేవత) పూజ, నోము ఆచరిస్తుంది.
పూజా విధానం
1. తోరణాల పూజ: ఈ రోజు మహిళలు పూజలో 7 లేదా 9 ముడులు ఉన్న పసుపు దారాల (తోరణాలు) ను ఉంచి పూజిస్తారు. పూజ పూర్తయిన తర్వాత ఆ తోరణాన్ని తమ పిల్లల చేతికి కడతారు.
2. నైవేద్యం: పూర్ణాలు, గారెలు, పరమాన్నం, వినాయకుడికి ఇష్టమైన కుడుములు వంటి సాంప్రదాయ పిండివంటలను నైవేద్యంగా సమర్పిస్తారు.
3. కథా శ్రవణం: పొలాల అమావాస్యకు సంబంధించిన ప్రాచీన వ్రత కథను చెప్పుకుని, అక్షతలు శిరస్సున వేసుకుంటారు.
పోలాల అమావాస్య పూజలో కంద మొక్కను (లేదా కంద పిలకను) పూజించడం వెనుక విశేషమైన ఆధ్యాత్మిక, ప్రాకృతిక కారణాలు ఉన్నాయి. కందను గ్రామదేవత అయిన పోలేరమ్మ (మంగళ గౌరీ) దేవి స్వరూపంగా భావించి పూజిస్తారు.
కంద మొక్క వేరు బలంగా ఉండి, నేలలో అనేక పిలకలు తొడుగుతూ వేగంగా వ్యాపిస్తుంది. అలాగే తమ వంశం కూడా పచ్చగా వర్ధిల్లాలని, పిల్లలు ఆయురారోగ్యాలతో ఎదగాలని కందను సంతానానికి, వంశాభివృద్ధికి సంకేతంగా పూజిస్తారు.
వర్షాకాలం ముగిసే సమయంలో పిల్లలకు రకరకాల వ్యాధులు, ఇన్ఫెక్షన్లు వచ్చే ప్రమాదం ఉంటుంది. కందమొక్కకు ఉన్న సహజమైన నిరోధక శక్తి, దృఢత్వంలాగే తమ పిల్లలు కూడా ఎలాంటి అనారోగ్యాలు లేకుండా బలంగా ఉండాలని ఆకాంక్షిస్తారు.
ఈ పూజలో కందమొక్కను తుడిచి, పసుపు, కుంకుమలతో అలంకరించి, దానికి పసుపు కొమ్ముతో కూడిన తోరణాన్ని కడతారు. అందులోకి మంగళగౌరీ దేవిని ఆవాహన చేసి షోడశోపచార పూజ నిర్వహిస్తారు.
సంతానం లేనివారు కందమొక్కను పూజిస్తే సంతాన ప్రాప్తి కలుగుతుందని, పిల్లలు ఉన్నవారు పూజిస్తే వారి ఆయుష్షు పెరుగుతుందని నమ్మకం.
పొలాల అమావాస్య వ్రతం వెనుక ప్రచారంలో ఉన్న ప్రాచీన కథ ఇది:
పూర్వం ఒక గ్రామంలో ఒక పేద బ్రాహ్మణ కుటుంబం ఉండేది. ఆ కుటుంబంలో ఒక తల్లికి ఏడుగురు కుమారులు. వారిలో ఆరుగురి పెళ్లిళ్లు అయి పిల్లలు కూడా ఉన్నారు. ఏడవ కుమారుడి భార్య అమాయకురాలు, భక్తిశ్రద్ధలు కలది.
అయితే ఆ ఇంట్లో ప్రతి ఏటా పొలాల అమావాస్య నోము సమయానికి విచిత్రంగా ఒక చిన్న పిల్లాడు మరణించేవాడు. పెద్ద కోడళ్ల పిల్లలు వరుసగా ప్రతి సంవత్సరం ఈ పండుగ రోజే చనిపోవడంతో, ఆ ఇంట్లో పండుగ అంటేనే భయం ఏర్పడింది. ఇంటి పెద్దలు ఆ చిన్న కోడలే అపశకుని అని భావించి, ఆమెను నిందిస్తూ అసహ్యించుకునేవారు.
ఒక సంవత్సరం పొలాల అమావాస్య రోజున చిన్న కోడలికి పుట్టిన బిడ్డ కూడా హఠాత్తుగా మరణించాడు. పెద్దల అగ్రహానికి భయపడిన ఆ చిన్న కోడలు, చనిపోయిన తన బిడ్డను ఎవరికీ కనిపించకుండా ఒక గుడ్డలో చుట్టి, పొలాలమ్మ (గ్రామదేవత) గుడి వెనుక ఉన్న గడ్డివాములో దాచింది. ఆ తర్వాత మనసంతా బాధతో గ్రామదేవత అయిన పొలాలమ్మ తల్లిని వేడుకుంటూ భక్తితో పూజించింది.
చిన్న కోడలి అమాయకత్వం, నిష్కల్మషమైన భక్తికి మెచ్చిన పొలాలమ్మ తల్లి ప్రత్యక్షమైంది. ఆ తల్లి కరుణించి, చనిపోయిన బిడ్డకు తిరిగి ప్రాణం పోసింది. అంతేకాకుండా, అంతకుముందు సంవత్సరాల్లో మరణించిన మిగతా పిల్లలను కూడా పునర్జీవితులను చేసి అప్పగించింది.
పిల్లలందరినీ క్షేమంగా తీసుకుని ఇంటికి తిరిగి వచ్చిన చిన్న కోడలిని చూసి కుటుంబ సభ్యులందరూ ఆశ్చర్యపోయారు. తమ తప్పును తెలుసుకుని ఆమెను క్షమాపణలు కోరారు.
అప్పటి నుంచి సంతాన రక్షణ కోసం, పిల్లల దీర్ఘాయువు కోసం ప్రతి సంవత్సరం శ్రావణ అమావాస్య నాడు మహిళలు ఈ పొలాల అమావాస్య వ్రతాన్ని ఆచరించి, తోరణాలు కట్టుకోవడం ఆచారంగా మారింది
ఈ పండుగ వర్షాకాలం ముగిసే సమయంలో వస్తుంది. పొలాల్లో పంటలు బాగా పండాలని, కీటకాలు లేదా తెగుళ్ల నుంచి పంటలు,పశువులు సురక్షితంగా ఉండాలని గ్రామదేవతలను వేడుకోవడం ఈ పండుగ వెనుక ఉన్న ప్రధాన గ్రామీణ ఆచారం.*
No comments:
Post a Comment